خلوتی با اسدی توسی
بخش ۱۰۰ - بازگشتن گرشاسب و دیدن شگفتیها
گرشاسپنامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پر از نخل خرما یکی بیشه دیدچنان کآسمان بد درو ناپدید
۲
تو گفتی مگر هر درختی ز بارعروسیست آراسته حور وار
۳
از آهو همه بیشه بیش از گزافاز آن آب کافورش آمد ز ناف
۴
به مرز بیابان و ریگ روانگذر کرد از اندوه رسته روان
صفحهٔ ۱ از ۳۱