بخش ۲۰ - حکایة فی اصحاب الفغلة

الباب السّابع فصل فی‌الغرور و الغفلة والنسیان و حبّ‌الامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیان‌الموت والبعث والنشر

❧

هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت

❧

❦

آن چنان شد که در زمین هریابلهی کرد رخ به برزگری

گفت با او ز روی نادانیسبکی چیست در گران جانی

گر نداری همی تو خوار مراپنبه بی‌پنبه دانه کار مرا

سبلت او به کون دهقان بهوین چنین ریش هم به قصران به

صفحهٔ ۱ از ۶

در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)