خلوتی با سنایی
بخش ۱۷ - حکایت
الباب العاشر فی سبب تصنیف الکتاب و بیان کتابة هذا الکتاب رعایة لذوی الالباب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن شنیدی که رفت نادانیبه عیادت به درد دندانی
۲
گفت با دست از این مباش حزینگفت آری ولیک سوی تو این
۳
باد باشد چو بی‌خبر باشیآب و آتش چو خاک برپاشی
۴
بر من این درد کوه پولادستچون تو زین فارغی ترا بادست
صفحهٔ ۱ از ۹