خلوتی با هجویری
بخش ۵ - فصل
باب المحبّة و ما یتعلّق بها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اما اندر عشق مشایخ را سخن بسیار است:
۲
گروهی از آن طایفه آن بر حق روا داشتند، اما از حق تعالی روا نباشد و گفتند که: «عشق صفت منع باشد از محبوب خود و بنده ممنوع است از حق و حق تعالی ممنوع نیست پس عشق بنده را بر وی جایز بود و ازوی روا نباشد.»
۳
و باز گروهی گفتند که: «بر حق تعالی بنده را عشق روا نباشد؛ از آن‌چه عشق تجاوز حد بود و خداوند تعالی محدود نیست.»
۴
و باز متأخران گفتند: «عشق اندر دو جهان درست نیاید الا بر طلب ادراک ذات و ذات حقتعالی مُدرَک نیست و محبت با صفت درست آید باید که عشق درست نیاید بر وی.»
صفحهٔ ۱ از ۲