شعر را زندگی کن
خلوتی با مهستی گنجوی

رباعی شمارۀ ۱۰۴

رباعیات

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
از بس که کند زلف تو با روی تو نازبیم است که از رشک کنم کفر آغاز
۲
من بندهٔ بادی شوم ای شمع طرازکو زلف تو را ز روی بر دارد باز
صفحهٔ ۱ از ۱
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth