خلوتی با خیام
رباعی ۶۵
ذرات گردنده [۷۳-۵۷]
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیدم به سرِ عمارتی مردی فردکاو گِل به لگد میزد و خوارش میکرد
۲
وان گِل به زبانِ حال با او میگفت:ساکن! که چو من بسی لگد خواهیخورد!
صفحهٔ ۱ از ۱
ذرات گردنده [۷۳-۵۷]