خلوتی با خیام
رباعی ۷۴
هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر من ز می مُغانه مستم، هستمگر کافِر و گَبْر و بتپرستم، هستم
۲
هر طایفهای به من گمانی داردمن زانِ خودم، چنانکه هستم، هستم
صفحهٔ ۱ از ۱
هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]