خلوتی با خیام
رباعی ۸۲
هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
* در پای اجل چو من سرافکنده شوموز بیخِ امیدِ عمر برکنده شوم
۲
زینهار! گِلَم به جز صراحی نکنیدباشد که ز بوی مِی دمی زنده شوم
صفحهٔ ۱ از ۱
هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]