خلوتی با خیام
رباعی ۹۴
هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون آمدنم به من نَبُد روز نخستوین رفتنِ بیمراد عَزمیست درست
۲
برخیز و میان ببند ای ساقی چُسْتکاندوهِ جهان به می فرو خواهم شست
صفحهٔ ۱ از ۱
هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]