خلوتی با خیام
رباعی ۱۲۹
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان پیش که نامِ تو ز عالَم برودمِی خور که چو می به دل رسد غم برود
۲
بُگْشای سرِ زلفِ بُتی بند ز بندزان پیش که بند بندت از هم برود!
صفحهٔ ۱ از ۱
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]