خلوتی با خیام
رباعی ۱۳۲
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
* می بر کفِ من نِهْ که دلم در تاب استوین عمرِ گریزپای چون سیماب است
۲
دریاب که آتشِ جوانی آب استهُش دار که بیداری دولت خواب است!
صفحهٔ ۱ از ۱
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]