خلوتی با خیام
رباعی ۱۴۲
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گردون نِگَری ز قدِّ فرسودهٔ ماستجیحون اثری ز اشکِ پالودهٔ ماست
۲
دوزخ شَرَری ز رنجِ بیهودهٔ ماستفردوس دمی زِ وقتِ آسودهٔ ماست
صفحهٔ ۱ از ۱
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]