خلوتی با شاطر عباس صبوحی
شمارهٔ ۲۳ - دام و دانه
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی که در خم زلف تو شانه می‌طلبدچو طایری است که شب، آشیانه می‌طلبد
۲
ز شوق خال تو، دل می‌تپد در آن خم زلفحریص بین، که به دام است و، دانه می‌طلبد
۳
دلم به خانه خرابی خویش می‌گریدچو بهر زلف تو مشّاطه شانه می‌طلبد
۴
ز بهر کشتنم این بس که دوستدار وی امدگر چرا پی قتلم، بهانه می‌طلبد
صفحهٔ ۱ از ۲