خلوتی با شاطر عباس صبوحی
شمارهٔ ۲۷ - بهانه
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلبر به من رسید و جفا را بهانه کردافکند سر به زیر، حیا را بهانه کرد
۲
آمد به بزم و، دید من تیره روز راننشست و رفت، تنگی جا را بهانه کرد
۳
رفتم به مسجد از پی نظارهٔ رخشبر رو گرفت دست و، دعا را بهانه کرد
۴
آغشته بود پنجه‌اش از خون عاشقانبستن به دست خویش حنا را بهانه کرد
صفحهٔ ۱ از ۲