خلوتی با شاطر عباس صبوحی
شمارهٔ ۲۹ - دل گمشده
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرهی از خم آن زلف چلیپا وا شدهرکجا بود، دل گمشدهای پیدا شد
۲
گر به آهوی ختا، نسبت چشمت دادیمگنه از جانب او نیست، خطا از ما شد
۳
گندم خال تو در خُلد، ره آدم زدزلف شیطان صفتت راهزن حوا شد
۴
ترک چشمان تو مستند و، دو شمشیر به دستاز دو بد مست یکی شهر پر از غوغا شد
صفحهٔ ۱ از ۲