خلوتی با شاطر عباس صبوحی
شمارهٔ ۵۷ - جام جهان بین
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وقت آن شد که سر خویش، من از غم شکنمآهی از دل کشم و حلقهٔ ماتم شکنم
۲
گر مراد دل من را ندهد این گردونهمه اوضاع جهان، یکسره در هم شکنم
۳
باده از کاس سفالین خورم و از مستیبه یقین جام جهان بین به سر جم شکنم
۴
گر شود رام دمی ساقی و می گیرم از اوترک عقبی کنم و توبه دمادم شکنم
صفحهٔ ۱ از ۲