خلوتی با شاطر عباس صبوحی
شمارهٔ ۶۶ - آیهٔ رحمت
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غبار نیست که بر گرد عارض ترش است اینگذشته پادشه حُسن گَرد لشکرش است این
۲
نه خط غالیه سا دور عارض مهش است اینهمای حُسن پریده است و سایهٔ پرش است این
۳
ستاده بر سر نعشم، گرفته دست به مژگانکه این قتیل نگاه منست و خنجرش است این
۴
کتاب نیست که می‌خواند آن نگار به مکتبکند حساب شهیدان خویش و دفترش است این
صفحهٔ ۱ از ۲