خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۷۶ - وداع
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به روی روز چو از خون اثر پدید آمدسپاه شب را روی ظفر پدید آمد
۲
چو آفتاب، سنان‌های زر به خاک افکندمه دو هفته چو سیمین سپر پدید آمد
۳
همی تو گفتی خورشید در تنور افتادکه از قفایش چندان شرر پدید آمد
۴
تنور مغرب چون سرد شد ز شعلهٔ خوربه خوان مشرق قرص قمر پدید آمد
صفحهٔ ۱ از ۷