خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۷۹ - دماوندیۀ دوم
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دیو سپید پای در بندای گنبد گیتی ای دماوند
۲
از سیم به سر، یکی کله‌خودز آهن به میان یکی کمربند
۳
تا چشم بشر نبیندت رویبنهفته به ابر چهر دلبند
۴
تا وارهی از دم ستورانوین مردم نحس دیو مانند
صفحهٔ ۱ از ۹