خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۹۵ - بهاریه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رسید موکب نوروز و چشم‌فتنه غنوددرود باد برین موکب خجسته، درود
۲
کنون که بر شد آواز مرغ از بر مَرغشنید باید آوای رود بر لب رود
۳
به کتف دشت یکی جوشنی است مینارنگبه فرق کوه یکی مغفری است سیم‌اندود
۴
سپهر، گوهر بارد همی به مینا درعسحاب، لؤلؤ پاشد همی به سیمین خود
صفحهٔ ۱ از ۴