خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱۳۹ - شکواییه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شریر، قاضی و رهزن، امین و دزد، عسس!ازبن دیار بباید برون جهاند فرس؛
۲
فتاده کارکسان با جماعتی که بوندهمه عوان و همه خونی و همه ناکس!
۳
زمام جمله سپرده هوس به چنگ هویمهار جمله سپرده هوی به دست هوس!
۴
.. .... ...... .................که از نهیبش برخاست ناله از هرکس!
صفحهٔ ۱ از ۱۰