خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱۵۷ - تغزل
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جلوه‌گر شد شب دوشین چو مه عید صیامکرد از ابرو پیوسته اشارت سوی جام
۲
یعنی ای باده کشان باده حلال است حلالیعنی ای دلشدگان روزه حرام است حرام
۳
مه من نیز پی رؤیت فرخنده هلالهمچو خورشید فراز آمد از خانه به بام
۴
تا همی ابروی او دیدم من با مه نوهیچ نشناختم آیا مه نو هست کدام
صفحهٔ ۱ از ۳