خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۲۳۵ - بهشت و دوزخ
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش گفت این حدیث که شرطست کآدمیگام آنچنان نهد که ننالد از او زمی
۲
چون بر زمین خرامی، ای مرد خودستایاز کبر و از تفرعن، فرعون اعظمی
۳
خاک زمین به‌جای تو نفرین همی کندتا تو به کبر بر زبر آن همی چمی
۴
خود را ز هرچه هست شماری فزون، ولیکغافل که این‌چنین که تویی کمتر از کمی
صفحهٔ ۱ از ۱۱