خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۲۷۶ - راز طبیعت
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش در تیرس عزلت جان‌فرساییگشت روشن دلم از صحبت روشن‌رایی
۲
هرچه‌پرسیدم ازآن دوست مراداد جوابچه به از لذت هم صحبتی دانایی
۳
آسمان بود بدانگونه که از سیم سپیدمیخ‌ها کوفته باشد به سیه دیبایی
۴
یا یکی خیمهٔ صد وصله که از طول زمانپاره جایی شده و سوخته باشد جایی
صفحهٔ ۱ از ۷