خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخ تو دخلی به مه نداردکه مه دو زلف سیه ندارد
۲
به هیچ وجهت قمر نخوانمکه هیچ وجه شبه ندارد
۳
بیا و بنشین به کنج چشممکه کس در این گوشه ره ندارد
۴
نکو ستاند دل از حریفانولی چه حاصل نگه ندارد
صفحهٔ ۱ از ۳