خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر آزادهٔ ما منت افسر نکشدتن وارستهٔ ما حسرت زیور نکشد
۲
ما فقیران تهیدست ز خود بیخبریمجز سوی حق دل ما جانب دیگر نکشد
۳
ما گداییم ولی قصر غنا منزل ماستهر که شد همدم ما منت قیصر نکشد
۴
خضر ماییم که خاک ره ما آب بقاستهر که شد همره ما ناز سکندر نکشد
صفحهٔ ۱ از ۳