خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بازآمد آن ترک ختا کز بیقراران کین کشدیارب مبادا کز خطا خط بر من مسکین کشد
۲
دلدادگان از هر طرف برگرد او بربسته صفبگرفته دامانش به کف گه آن کشد گه این کشد
۳
گر جان به کف باید نهاد این بندهٔ مسکین نهدور بار غم باید کشید این خاطر غمگین کشد
۴
گر باغبان گل پرورد کز وی زمانی برخوردیا زحمت کانون برد یا محنت تشرین کشد
صفحهٔ ۱ از ۲