خلوتی با ملکالشعرا بهار
شمارهٔ ۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن چه شعله است کزان راهگذار میآیدیا چه برقیست که دایم بهنظر میآید
۲
ظلماتیست جهانگیرکه چون سیل روانمژده آب حیاتش ز اثر میآید
۳
زادهٔ فکر من است این که پس از چندین قرنبه سفررفته و اکنون زسفر میآید
۴
دیده بگشای و در آغوش بگیرش کز مهرپسری بر سر بالین پدر میآید
صفحهٔ ۱ از ۲