خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حیله‌ها سازد در کار من آن ترک پسرتا دل خویش به او بازدهم بار دگر
۲
گه فرو ریزد بر لالهٔ تر مشک سیاهگه بیاراید مشک سیه از لالهٔ تر
۳
چون مرا بیند دزدیده سوی من نکردمن ندانم چه کنم یارب ازین دزد نگر
۴
ترک من حیله بسی داند در بردن دلداشت باید دل از حیلهٔ ترکان به حذر
صفحهٔ ۱ از ۵