خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نرگس غمزه‌زنش بر سر ناز است هنوزطرهٔ پرشکنش سلسله‌باز است هنوز
۲
عاشقان را سپه ناز براند از در دوستبر در دوست مرا روی نیاز است هنوز
۳
خاک محمود شد از دست حوادث بر باددر دلش آتش سودای ایاز است هنوز
۴
هر کسی را سر کوی صنمی شد مقصودمقصد ساده‌دلان خاک حجاز است هنوز
صفحهٔ ۱ از ۳