خلوتی با ملکالشعرا بهار
شمارهٔ ۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سبزه نشست بلبل و قمریباید می سرخ چون گل حمری
۲
آری می سرخ درخور است از آنکبر سبزه نشست بلبل و قمری
۳
آن سرخ مِیی که گَرْش بربویینشناسیاش از بنفشهٔ برّی
۴
آن می که سحابش اندرون بینیرخشندهتر از ستارهٔ شعری
صفحهٔ ۱ از ۱