خلوتی با ملکالشعرا بهار
شمارهٔ ۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نهاده کشور دل باز رو به ویرانیکه دیده مملکتی را بدین پریشانی
۲
دلا مکن گله از کس که خوار و زار شودهر آن که شد چو تو سرگشته در هوسرانی
۳
ز تار زلف سیاه تو روز مشتاقانبود سیاهتر از روزگار ایرانی
۴
به پاس هستی ایرانیان برآور سرز خاک نیستی، ای اردشیر ساسانی
صفحهٔ ۱ از ۲