خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای کمان‌ابرو به عاشق کن ترحم گاه گاهیور نه روزی بر جهد از قلب مسکین تیر آهی
۲
آفتابا از عطوفت، بخش بر جان‌ها فروغیپادشاها از ترحم، کن به درویشان نگاهی
۳
گر گنه باشد که مردم برندارند از تو دیدهدر همه عالم نماند غیر کوران بیگناهی
۴
من کی‌ام تا دل نبازم پیش چشم کینه‌جویتکاین سیه با یک اشارت بشکند قلب سپاهی
صفحهٔ ۱ از ۳