خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱۰۷ - در وقعهٔ مهاجرت آزادی‌خوآهان به قم و شکستن دست بهار
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فعل در راستی گواهم بسراست گفتم همین گناهم بس
۲
گفتم از راستی بزرگ شومدر جهان این یک اشتباهم بس
۳
ترک سرکرده‌ام به راه وطندست در آستین گواهم بس
صفحهٔ ۱ از ۱