خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱۱۴ - دختر فقیر
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دختری خرد بدیدم به گدایی مشغولکرده در جامهٔ صدپاره نهان پیکر خویش
۲
بود مکشوف به تاراجگه دزد نگاهگرچه در ژنده نهان ساخته بد گوهر خویش
۳
ورچه ز اهل دل و دین رحم طمع داشت ولیبود خصم دل و دین از نگه کافر خویش
۴
حبه‌ای سیم بدو دادم و بگذشتم و سوختبرق چشم تر او خرمنم از آذر خویش
صفحهٔ ۱ از ۳