خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱۶۲ - انسان سازی
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا درست به یاد اندرست عهد صبیبه روزگار لطیف تفرج و بازی
۲
فتاد پارهٔ مومی ز دامن دایهمن آن ربودم و جستم چو آهو از تازی
۳
چو سنگ بودم درآغاز و نرم گشت آخرگهی ز فرط فشردن گهی ز دمسازی
۴
از او بساختم امثال مار و موش و وزغبه‌حجره چیدمشان چون بساط خرازی
صفحهٔ ۱ از ۵