خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱۶۹ - ترجمهٔ قطعه ا‌ی از محمد جریر طبری
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر هیچ دلم راز به یاران بگشودیمردم زتهیدستی من واقف بودی
۲
استغنا جستم من و مستغنی گشتندورنه غم من بر غم یاران بفزودی
۳
شرم آبروی بنده نگهداشتی و کساز من سخنی جز به مدارا نشنودی
۴
ور روی بیفکندی اندر طلب مالبس مال‌فراوان که به من روی نمودی
صفحهٔ ۱ از ۱