خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱۷۸ - در تقاضای دو اسب به عاریه
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خواجه آزاده که مفتون توکشتندقومی به جوابی و گروهی به سئوالی
۲
نگزیدم بهتر ز بساط تو بساطینشنیدم خوش‌تر ز مقال تو مقالی
۳
هنکام‌بهار است و سبک بکذد این‌فصلچونان که نماند زو، جز خواب و خیالی
۴
زین روی مرا خود هوس سیر بهار استبا ماهی کز عشقش زارم چو هلالی
صفحهٔ ۱ از ۳