خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱۸۳ - جوابی به قطعه محمود فرخ
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهار قطعهٔ فرخ شنید و خرم گشتچو کشت خشک ز ترشیح ابر نیسانی
۲
و یا چو عاشق نومید گشته از دیدارکه یار سر زده ییش آیدش به مهمانی
۳
فسرده بودم و از عمر خویشتن بیزارکه کرد شعر توام روح تازه ارزانی
۴
سخن ز حبس چه گویم که زندگی حبس استبه کشوری که ذلیلند عالی و دانی
صفحهٔ ۱ از ۶