خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۳۶ - تنبلی عاقبتش حمالی است
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دو نفر بچهٔ مقبول قشنگنام این سنجر و آن یک هوشنگ
۲
هر دو هم‌بازی و هم‌قد بودندراه یک مدرسه می‌پیمودند
۳
بود سنجر ننر و دردانهباعث زحمت اهل خانه
۴
تا کسی حرف به سنجر می‌زددهنش کج شده و عر می‌زد
صفحهٔ ۱ از ۹