خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۴۷ - کلبه بینوا!
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به زیر درختان بی‌برگ و بربه زانو نهاده یکی کلبه سر
۲
کهن کلبه‌ای چفته و گوژپشتنمایندهٔ روزگار درشت
۳
شده پشتش از بار ییری دوتاستون زیر سقفش به جای عصا
۴
به‌‌بر کرده از صنعت کار تنیکی زشت خاکستری پیرهن
صفحهٔ ۱ از ۶۹