خلوتی با ملکالشعرا بهار
شمارهٔ ۵۱ - عروسی شکوفه
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به شاخ شکوفه بتابید شیدشکفتند آن غنچههای سپید
۲
ز الوان سبز و سپید و گلیببستند شاخ درختان حلی
۳
درختاست چون نو عروسیملوسبهار است داماد آن نوعروس
۴
چو پرمهر مام، آفتاب از فلککند دختر نازنین را بزک
صفحهٔ ۱ از ۶