خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۶۲ - معلم و شاگرد
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ادیبی زبان در طلاقت زبونهمی لام را خواند پیوسته نون
۲
نوآموزی او را به چنگ اوفتادمعلم به درسش زبان برگشاد
۳
بدان کودک خرد، جای الفکنف یاد داد آن ادیب خرف
۴
به‌ناچار الف را انف خواند خردمعلم برآشفت وگوشی فشرد
صفحهٔ ۱ از ۵