خلوتی با ملکالشعرا بهار
شمارهٔ ۸۱ - تود و بید
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهانست چون جنگلی بیکرانفراوان درخت و گیاه اندر آن
۲
یکی از در میوه اندوختندرختی دگر از در سوختن
۳
چو تابید از برج خرچنگ شیدبخندید بر بارور تود، بید
۴
که این کوشش بی کران تا به کی؟خمیده ز بار گران تا به کی؟
صفحهٔ ۱ از ۴