خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
در رثاء جمیل صدقی‌الذهاوی
ترکیبات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دجلهٔ بغداد بر مرگ ذهاوی خون گریستنی خطا گفتم که شرق از نیل تا سیحون گریست
۲
اشک‌ربزان شد عراق از ماتم فرزند خویشهمچو یونان کز غم هجران افلاطون گریست
۳
زبن بلای عام یعنی مرگ سلطان سخنمردم شهری به شهر و بدو در هامون گریست
۴
از غم شعر روانش فکر از گردش فتاددر فراق طبع پاکش لفظ بر مضمون گریست
صفحهٔ ۱ از ۱۶