خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
فقرۀ ۸۲
ارمغان بهار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زن کسان مفریب، چه به روان گناه گران بود.
۲
به راه زنان دانهٔ دل مپاشفریبندهٔ جفت مردم مباش
۳
زن پارسا را مگردان ز راهکه از رهزنی بدتر است این گناه
۴
روان را گناه گران آوردبس آسیب در دودمان آورد
صفحهٔ ۱ از ۱