خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
فقرۀ ۱۰۴
ارمغان بهار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
و تراگویم ای پسر من، نیکوترین دهشیاری به مردمان، گوهر خرد است. چه اگر بر کست خواسته برود و یا چهارپایان بمیرد خرد بماند.
۲
کسی کاو به گیتی دهشیار زیستنکوتر ورا از خرد چیز نیست
۳
که گرمایه از دست برکست، شدزر و چارپانیزش از دست شد
۴
چو باشد خرد، رفته بازآیدشبه ناز کسان کی نیاز آیدش
صفحهٔ ۱ از ۱