خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرگشته چند فکر پریشان کند ترا؟در خانه گردبد بیابان کند ترا
۲
از شربت مسیح بود خوشگوارتردردی که بی نیاز ز درمان کند ترا
۳
تا قطره ای ز آب سبکروح تیغ هستآب بقا مخور که گرانجان کند ترا
۴
گنج گهر به خانه خرابان شود نصیبدست کسی ببوس که ویران کند ترا
صفحهٔ ۱ از ۳