خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۷۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل از قضا به دست رضا دادهایم ماعمریست تا رضا به قضا دادهایم ما
۲
هر چند از بلای خدا میرمند خلقدل را به آن بلای خدا دادهایم ما
۳
روی تو روشن از نفس گرم ما شدهستآیینه را به آه جلا دادهایم ما
۴
از خال او پناه به زلفش گرفتهایمتن در بلا ز بیم بلا دادهایم ما
صفحهٔ ۱ از ۳