خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۰۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از تن خاکی به جد و جهد رستن مشکل استرشته جان را به زور خود گسستن مشکل است
۲
رستمی باید که بیژن را برون آرد ز چاهبی کمند جذبه از دنیا گسستن مشکل است
۳
در تنور سرد خودداری نمی آید ز ناندرد و داغ عشق را بر خویش بستن مشکل است
۴
بی دل روشن خداجویی خیال باطلی استاین گهر را با چراغ مرده جستن مشکل است
صفحهٔ ۱ از ۲